printlogo


دو نگاه پیرامون یک واقعیت
کار تیمی در ایران؛ افسانه یا واقعیت؟
کار تیمی در ایران؛ افسانه یا واقعیت؟
کد خبر: 30993 تاریخ: 1395/2/5 15:33
در مستند مناظره غیر محرمانه با حضور فیروز راز نهان، مدیر اجرایی تدوین نقشه مهندسی فرهنگی کشور، شکوه نوابی نژاد چهره ماندگار و رئیس انجمن مشاوره ایران و احمد محمودی افزادی مجری- کارشناس برنامه پیرامون

کار تیمی در ایران بحث و تبادل نظر شد..
 به گزارش روابط عمومی شبکه دو، محمودی افزادی در ابتدای این برنامه با نام بردن از اصطلاحی به نام «شاخص پیچیدگی اقتصادی» گفت: این اصطلاح در دانشگاه های هاروارد و ام آی تی میزان توانایی تولید کشورها در تولید کالاهای پیچیده از رهگذر ساختارهای تعامل افراد و تجمیع دانش های پراکنده در یک نظام کاری و رفتاری تعریف می شود. در این خصوص رتبه ما در این شاخص  در سال 1964، 64 بوده که در سال 2012 به 110 رسیده است. این نشان می دهد چیزی که به عنوان وجود ژن کار گروهی در ذات ما نام برده می شود، درست نیست.

فیروز رازنهان در پاسخ به این مساله گفت: ژن یک استعداد بالقوه است که درصورت فراهم شدن شرایط تبدیل به یک رفتار می شود. می خواهم بگویم کار گروهی یک مفهوم پیچیده و چند لایه است که متاسفانه ذهنیت درستی درباره آن وجود ندارد.

وی ادامه داد: سطح تحلیل مسائل اجتماعی، یک سطح کلان است که باید در کل جامعه بررسی شود. جامعه ایرانی در هشت سال دفاع مقدس نشان داد که آگاهانه از عزیزترین دارایی های خود در حد جان خویش می گذرد تا اهداف ملی محقق شود. بنابراین نباید در سطح یک همکار یا دایره ای از دوستان، رفتار کار گروهی سنجیده و محک زده شود.

افزادی دراین باره گفت: اما این اتفاق منجر به توسعه رفتار گروهی در نسل های بعد نشده است. 

 در سمت دیگر این مناظره شکوه نوابی نژاد معتقد بود ایرانیان در کار گروهی ضعیف هستند و در کار فردی بسیار قوی هستند، وی در این خصوص توضیح داد: مانند دانش آموزان و دانشجویان زبده مدارس که قدرت کار فردی را ثابت کرده اند یا در ورزش های انفرادی که بسیار قوی هستیم.

تجربه نشان داده که در کار گروهی گاهی یک نفر خیلی بیشتر از سه نفر کار می کند چون بقیه افراد مهارت ها را نیاموخته اند. اما در جوامع فردگرا مثل آمریکا اینها مهارت های کار گروهی را می آموزند. بنابراین در کار گروهی توفیق می یابند. ما هم در برخی کارهای گروهی موفق مثل برگزاری هیات ها، مراسم عزاداری و .... بسیار منظم عمل می کنیم، اما اینها رفتارهای ارزشی گروهی نام دارند. بنابراین نمی توان گفت که ذاتا بازده کار گروهی مان بالاست.

افزادی در این قسمت نتیجه گیری کرد نقطه وصل صحبت خود، دکتر رازنهان و نوابی نژاد در اینجاست که در رفتارهای جمعیِ ایرانیان یک ارزش مثل عزاداری، دفاع مقدس و ... افراد را به هم پیوند می دهد. بنابراین اگر بتوان در رفتارهای سازمانی و اقتصادی یک عامل ارزشی مشترک پیدا کرد ممکن است همان رفتار بازتولید شود.

رازنهان در این بخش پاسخ داد: نه لزوما! شما تصور کنید دو برادر چقدر به هم نزدیکند و ارزش های مشترک زیادی دارند اما در شراکت که نوعی از کار گروهی است به بن بست می رسند. خانم دکتر در ابتدا به نکته خوبی اشاره کردند به نام آموزش؛ کدام یک از ما یک ساعت رسمی آموزش کار تیمی دیده است.

نوابی نژاد در این خصوص توضیح داد: چون یکسری ارزش ها و برخی موارد موانع فرهنگی داریم، باعث می شود چندان در کار گروهی، ولو در حد حضور در جلسات مشاوره گروهی زوجین، موفق نباشیم.  

احمدی افزادی در این بخش از برنامه اظهار داشت: اگر از داشتن یا نداشتن این روحیه بگذریم چه اتفاقی می افتد؟ سال هاست که مشغول به این قضیه هستیم. شاید این مساله ما را از هدف مان دور کند.

نوابی نژاد پاسخ داد: این مساله یک مهارت است و آموختنی که باید یاد گرفته شود.

رازنهان هم ادامه داد: اگر رفتاری با ارزش های یک جامعه سنخیت داشته باشد رشد می کند. برای ما وجهه و آبرو بسیار مهم است چون دیگران برای ما مهم هستند؛ اما در یک جامعه فردگرا دیگران چندان مهم نیستند.

نوابی نژاد همچنان بر تاثیر آموزش در این قضیه اعتقاد داشت و گفت: ما عادت به تکروی داریم هر چند در مسائل ارزشی در انجام کار گروهی موفقیم اما در هیچ خانواده ای آموزش مشارکت از سنین کودکی رواج ندارد.

رازنهان در سطوح مختلف به تبیین واقعیت کار گروهی پرداخت و گفت: ما در سطح ملی( احزاب سیاسی و تعاون) مشکل داریم، ضعف در همکاری بین نهادی و بین سازمانی وجود دارد. در همکاری درون سازمانی نیز به همین گونه مشکل داریم و به لحاظ گروهی نیز در کارهای مشارکتی رویه قوی نداریم. بین گرایش و تمایل مان به جمع و کاری که انجام می دهیم باید تفکیک قائل شویم. زیرا در جمع های دوستانه موفقیم اما در کارهای گروهی نه. بنابراین در سطوح مختلف دچار چالش هایی در این زمینه هستیم. در مقابل مصادیق زیادی هم داریم که در بسیاری عرصه ها موفق عمل کرده ایم.

نوابی نژاد در خصوص مورد مثال سطح مشارکت ها گفت: شما می گویید دو برادر چون نزدیکند باید شراکت داشته باشند. اما موضوع شراکت بسیار مهم است.

رازنهان هم پاسخ داد: چون افراد به شدت تجربیات منفی از شراکت دارند حتی در قالب ضرب المثل هایی مثل اگر شراکت خوب بود خدا هم شریک داشت، نیز ذهنیت منفی خود به این مساله را نشان داده اند.

افزادی گفت: همه ما پذیرفته ایم که هم در تئوری و هم عمل در کار گروهی مشکل داریم.

راز نهان نیز ادامه داد: ما تعریف درستی از کار تیمی نداریم. مثلا استدلال می کنند در نوعی از کار تیمی موفق عمل می کنیم. وی با ارائه چند اسلاید و مقایسه چند کشور در این زمینه به این نتیجه رسید که جامعه ایرانی گرایش به کار تیمی دارد اما پایداری در این مساله دیده نمی شود. صورت مساله ما با برداشت ما از کار تیمی درست نیست.

نوابی نژاد در این زمینه توضیح داد: در مواردی که زمینه های ژنتیکی دارد آن قدر آموزش تاثیر دارد که می توان تحولات بزرگی ایجاد کرد.

محمودی افزادی از جمیع صحبت های گفته شده در این مناظره اینگونه نتیجه گیری کرد که چیزی به نام کار تیمی به صورت ژنتیکی نداریم. همچنین فرهنگِ ارزش محوری که کار گروهی را تقویت می کند را داریم اما از این زمینه استفاده مناسبی نکرده ایم. آموزش این مهارت از کودکی و در خانواده شروع می شود و فکر می کنم نظام آموزشی آن را تقویت می کند که متاسفانه از آن غافل بوده ایم.

 

 

 

 

 

لینک مطلب: http://tv2.ir/News/30993.html