printlogo


خبرگزاری آنا
«مکث» تلویزیون برای روایت‌‌‎های جذاب مردم
«مکث» تلویزیون برای روایت‌‌‎های جذاب مردم
کد خبر: 43644 تاریخ: 1399/2/29 13:34
راویان «هزارداستان» این‌‌بار در شبکه دو سفره دل باز کردند

شبکه دو /

 

گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، سید مرتضی حسینی ـ معمولاً تصویری که مخاطبان تلویزیون از برنامه‌های گفتگومحور دارند، حضور یک مجری حرفه‌ای و شناخته‌شده در مقابل مهمانی از جنس سیاسیون، هنرمندان، ورزشکاران و درمجموع چهره‌های شناخته‌شده جامعه است.

 

این روند در ویژه‌برنامه‌های مناسبتی ماه رمضان به شکلی پررنگ‌تر دیده می‌شد. البته در سال‌های اخیر این شکل از برنامه‌های تلویزیونی گفتگومحور حداقل از حیث جنس مهمانان تا اندازه‌ای فرق کرده است.

 

مکث و میزبانان نام‌آشنا

 

بعد از این که از حدود یک دهه پیش برنامه «ماه‌عسل» محور خود را بر مبنای مهمانانی از جنس مردم قرار داد، شاهد حضور مهمانانی در این گونه برنامه‌ها بودیم که نه پیش، که پس از پخش برنامه به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شدند. این شهرت به دلیل شیوه خاص زندگی، روایتی از گذشته آنها و یا کارهای ویژه‌ای بود که در قبال خود، خانواده و اطرافیان و جامعه انجام داده بودند.

 

این روند البته در سال‌های بعد هم تکرار شد به‌گونه‌ای که امسال تقریباً در تمام برنامه‌ها گفتگومحور شبکه‌های اصلی تلویزیون در ماه رمضان شاهد حضور مردم عادی به عنوان مهمان برنامه هستیم.با این حال این برنامه‌ها هریک واجد ارزش و ویژگی‌های خاص خودهستند و در نتیجه مخاطبان مختص به خود را نیز جذب می‌کنند. در این بین «مکث» به عنوان ویژه‌برنامه پیش از افطار شبکه دو سیما دارای خصلت‌هایی است که آن را از سایر برنامه‌ها متفاوت می‌سازد.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

این برنامه به تهیه‌کنندگی جواد فرحانی و کارگردانی مریم نوابی‌نژاد با نگاهی ویژه سراغ قصه‌های اجتماعی رفته‌؛ قصه‌ آدم‌ها و موقعیت‌هایی که قبل و بعد از کرونا حال و روزشان عوض شده است.

 

برنامه‌ای اجتماع‌محور که به صورت گپ و گفت میان هنرمندانی نظیر گلاره عباسی، فریبا متخصص، فرناز رهنما، پیام دهکردی، الهام پاوه‌نژاد، رسول نجفیان، داریوش کاردان، چنگیز جلیلوند، گیتی خامنه، مریم سعادت و رضا رفیع به عنوان میزبان از یک سو و صاحبان داستان‌های اجتماعی مربوط به کرونا در طرف دیگر، ضبط و پخش می‌شود.

 

فرحانی: «مکث» حاصل یک هم‌فکری و کار گروهی است اما طرح و ایده اولیه  این برنامه و «هزارداستان» متعلق به خانم نوابی‌نژاد بود

میراث «هزارداستان» در شبکه‌ای دیگر

 

«مکث» البته بر شانه‌های یک برنامه پرمخاطب و شناخته‌شده استوار شده است؛ «هزارداستان» که چندسالی بود در ماه‌های رمضان، محرم و صفر و گاهی سایر ایام سال از شبکه نسیم مهمان خانه‌های مردم می‌شد.در «هزارداستان» مخاطبان برای اولین‌بار شاهد ساختار و محتوایی متفاوت از برنامه‌های گفتگومحور بودند.

 

در این برنامه به‌جای یک مجری ثابت، میزبانان که عموماً از میان بازیگران محبوب و شناخته‌شده انتخاب می‌شدند کار گفتگو با مهمانان را به عهده داشتند. این میزبان‌ها در فضایی صمیمی و به دور از تشریفات مرسوم، گفتگو با مهمانان برنامه را پیش می‌بردند. مهمان‌هایی که مردمانی از جنس آدم‌های اطراف خودمان بودند؛ مردمی با همان خصلت‌های مثبت و منفی و مشکلات ریز و درشتی که احتمالاً بخشی از مخاطبان مستقیم یا غیرمستقیم با پیامدهای آن درگیر بودند.

 

بیش از ۳۰۰ قسمت از «هزارداستان» در پنج فصل و در طی حدود حدود سه سال از شبکه نسیم روی آنتن رفت. به‌گونه‌ای که می‌توان گفت این برنامه به یکی از برندهای این شبکه در ماه مبارک رمضان و دو ماه محرم و صفر تبدیل شده بود.

 

با این حال گروه سازنده این برنامه، امسال درماه مبارک رمضان با اعمال چند تغییر که از همه آنها مهم‌تر و عیان‌تر تغییر نام برنامه از «هزارداستان» به «مکث» بود، ازطریق امواج شبکه دو مهمان خانه‌ ایرانیان روزه‌دار شدند.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

در یک عصر مطبوع اردیبهشتی و در میانه ماه مبارک رمضان فرصتی دست داد تا در محل ضبط این برنامه حضور پیدا کنیم. رستورانی نه چندان بزرگ در یکی از محلات شمالی تهران، لوکشینی است که برای ضبط «مکث» آماده شده است.

 

در آستانه ورود و از پشت درهای شیشه‌ا‌ی رستوران که به خاطر ماه مبارک رمضان و البته حضور گروه سازنده تعطیل است، جواد فرحانی تهیه‌کننده نام‌آشنای «مکث» را می‌بینیم که پشت یکی از صندلی‌ها نشسته و مشغول صحبت با تلفن همراه است.

 

با هماهنگی صورت‌گرفته، وارد محل ضبط می‌شویم. راهرو ورودی رستوران، همان ورودی برنامه است که مجریان یا بهتر بگوییم میزبانان در ابتدای هر قسمت از برنامه، با بینندگان سلام و علیک کرده و وارد فضای استودیوی اصلی می‌شوند. استودیویی که با طراحی دکور ساده اما جذاب «مکث» از حالت رستورانی خارج شده است.

 

پس از یک احوالپرسی کوتاه با جواد فرحانی، به سمت فضای کوچکی که با پارتیشن از فضای سالن رستوران جداشده است می‌روم. چند صندلی، یک میز بزرگ، دو نمایشگر و وسایل ضبط و تنظیم صدا و تصویر به نوعی اتاق فرمان و کارگردانی مکث را تشکیل می‌دهد.

 

«مکث» به عنوان ویژه‌برنامه پیش از افطار شبکه دو سیما دارای خصلت‌هایی است که آن را از سایر برنامه‌ها متفاوت می‌سازد

بخش اول برنامه درحال ضبط است. مریم نوابی‌نژاد کارگردان و منصور نیکخواه کارگردان تلویزیونی برنامه، چشم از نمایشگرها برنمی‌دارند. صدابردار نیز کاملاً روی کیفیت و میزان ورودی صدا متمرکز شده است.

 

میزبان برنامه «گیتی خامنه» مجری شناخته‌شده برنامه‌های کودک تلویزیون در دهه شصت و هفتاد است. مهمانان بخش اول هم دو دانشجوی خارجی مقیم ایران هستند. با توجه به درگیر بودن عوامل با ضبط برنامه، به سلام و خداقوتی کوتاه با خانم نوابی‌نژاد و آقای نیکخواه بسنده کرده و ترجیح می‌دهم گفتگوی بیشتر با آنها را به فاصله وقفه کوتاه بین دو قسمت برنامه موکول کنم.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

نسبت مکث و نسیم

 

در این فرصت، با جواد فرحانی هم‌صحبت می‌شوم. تهیه‌کننده جوان اما باتجربه‌ای که چندسالی است هم در تلویزیون و هم در سینما به نامی شناخته‌شده بدل شده است. شکرستان، خندوانه، شبی با عبدی و هزارداستان از جمله برنامه‌های تلویزیونی هستند که نام جواد فرحانی را به عنوان تهیه‌کننده در کنار خود می‌بینند. سریال‌های «شب عید» و «دل» (شبکه نمایش خانگی) در کنار فیلم سینمایی «خوابم میاد» از جمله کارهایی است که این تهیه‌کننده خرمشهری سینما و تلویزیون تهیه‌کنندگی آن‌ها را به عهده داشته است.

 

فرحانی با خوشرویی پاسخگوی پرسش‌های ماست. او درباره مهم‌ترین تفاوت‌های مکث با هزارداستان می‌گوید: شاید آشکارترین تفاوت این باشد که «هزارداستان» مربوط به شبکه نسیم می‌شد و «مکث» از شبکه دو پخش می‌شود. هزارداستان در شبکه نسیم یک برنامه پربیننده بود و حتی در جشنواره جام‌جم در کنار برنامه‌ای مثل برنامه نود به عنوان برنامه برگزیده انتخاب شد. درحالی‌که رقبای قدری مثل ماه عسل و برنامه‌های ترکیبی دیگر داشت.

 

 

 

تهیه‌کننده «مکث» کمی در صندلی جابه‌جا می‌شود و انگار که یاد موضوع نامطلوبی افتاده، برخلاف جملات قبلی با لحنی شمرده می‌گوید: متأسفانه برخی از دوستان ما در شبکه نسیم کم‌لطفی کردند و شرایط به گونه‌ای پیش رفت که امکان همکاری فراهم نشد. خودم هم نمی‌دانم چرا به این نتیجه رسیدند که هزارداستان ادامه پیدا نکند. البته آقای احسانی (مدیر شبکه نسیم) یک مدیر فرهنگی درجه یک و دوست‌داشتنی است، اما به نظرم مدیران میانی قدر این برنامه را ندانستند؛ درحالی‌که مدیران کلان خوب برخورد کردند و ارزش کار و برند را می‌شناختند.

 

او درباره این که چرا محتوا و ساختار کلی هزار داستان را در «مکث» هم ادامه داده‌اند نیز گفت: چون ما به این جنس کار اعتقاد داریم. داستان تعریف‌کردن برای مردم، کارکرد و لازمه رسانه است. دیگر برنامه‌های سلبریتی‌محور در نظرسنجی های رتبه بالایی ندارند و درعوض برنامه‌هایی مثل عصر جدید اول می‌شود، چرا؟ چون مردم عادی سوژه آن هستند، مردم هستند که جلوی شما نشسته‌اند و اصل قضیه آنها هستند. بنابر این فارغ از موضوع، از مردم عادی‌‌گفتن و شنیدن را رسالت خودمان می‌دانیم. این اصلاً رسالت ماست. حالا نسیم نشود، شبکه دو! شبکه دو نشود، یک جای دیگر!

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

گوشی تلفنش چندبار زنگ می‌خورد اما فرحانی ترجیح می‌دهد صحبت‌هایش را قطع نکند. او بر این نکته تأکید می‌کند که مکث هم مثل هزارداستان حاصل یک کار گروهی است و برخلاف بسیاری از برنامه های تلویزیون کسی نمی‌تواند آن را به نفع خودش مصادره کند: ما مکث را با سه روز پیش‌تولید شروع کردیم که به نظرم در برنامه‌سازی یک رکورد است. ما در سه روز دکور زدیم و پیش‌تولید داشتیم.

 

«مکث» متکی به شخص نیست!

 

او بار دیگر گریزی به گذشته می‌زند تا صحبت‌هایش را تکمیل کند: هزارداستان از معدود برنامه‌های سازمان بود که این خصلت متکی به فرد نبودن در آن برجسته بود. من خبر داشتم که آقای میرباقری هم به‌شدت حامی آن برنامه بود و حتی این که ما «مکث» را در شبکه دو روی آنتن بردیم با نظر مثبت آقای میرباقری همراه شد.

 

فرحانی: متأسفانه برخی از دوستان ما در شبکه نسیم کم‌لطفی کردند و شرایط به گونه‌ای پیش رفت که امکان همکاری  و ادامه تولید «هزارداستان»  فراهم نشد

تهیه‌کننده «مکث» با اعلام این مطلب که اکثر عوامل این برنامه در «هزارداستان» هم تجربه همکاری داشتند می‌گوید: شاید مهم‌ترین تفاوت «مکث» و «هزارداستان» این باشد که در هزارداستان ما در هر قسمت یک مجری داشتیم، اما اینجا مجریان هفتگی هستند. ما تجربه همکاری با تعداد زیادی از هنرمندان به عنوان میزبان را در هزارداستان داشتیم و به این نتیجه رسیدیم که این دوستان حضور گرم‌تر و مؤثرتری داشتند. بنابراین برای همکاری در مکث انتخاب شدند. این انتخاب حاصل تجربه‌ای است که از آن برنامه قبلی داشتیم.

 

ضبط بخش اول برنامه روبه اتمام است. با این حال پرسش‌های زیادی باقی مانده که ادامه آن را به زمان دیگر و گفتگوی مشروح‌تری موکول می‌کنیم. فرحانی در پایان انگار که چیزی یادش آمده باشد می‌گوید: همان طور که گفتم، «مکث» حاصل یک همفکری و کارگروهی است اما طرح اولیه و درحقیقت ایده اولیه این برنامه و «هزارداستان» متعلق به خانم نوابی‌نژاد بود. من جنسِ مردمی این کار را دوست داشتم. ضمن‌این‌که تنوع گسترده فرهنگی و جغرافیایی مهمانان برنامه هم برای ما مهم است. معتقدم که تلویزیون واقعاً باید آینه تمام‌قدی برای همه مردم ایران باشد.

 

همهمه عوامل سکوت فضا را می‌شکند؛ ضبط قسمت اول برنامه به پایان رسیده و مهمانان و میزبان از استودیو خارج می‌شوند. عوامل برنامه در فاصله رسیدن مهمانان بخش دوم فرصتی برای استراحت و آماده‌شدن برای ادامه کار پیدا کردند.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

«گیتی خامنه» میزبان این قسمت از «مکث» است. لحظاتی از اجرای اول او را از طریق نمایشگرهای برنامه دیدم. همچون همیشه اجرایی درست، بدون حرکت یا گفتن جملاتی اضافه، آرامشی مثال زدنی، با لحنی مؤثر و سرعتی به‌اندازه در بیان واژگان. همه اینها نشان از آرامش، تسلط سخت‌گیری او در استفاده به موقع از کلمات دارد.

 

با این که مهمانان بخش اول دانشجویان غیرایرانی هستند و درک زبان فارسی و صحبت کردن برایشان دشوار است، اما تسلط خامنه و صمیمیتی که در کلامش موج می‌زند به مهمانان آرامش داده و یخ گفتگو را آب می‌کند. آشنایی این مجری پیشکسوت تلویزیون با زبان انگلیسی هم به کمکش می‌آید و خروجی کار گفتگویی جذاب و دینی می‌شود.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

او همان مجری مهربان و خوش‌برخورد برنامه‌های کودک دهه شصت است که بسیاری از جوانان و میانسالان این روزها، انبوهی از خاطرات ماندگار تصویری را با حضور او او در گنجه ذهن خود جای داده‌اند.

 

خانم میزبان از دلایل حضورش در برنامه می‌گوید

 

خانم خامنه با مهربانی و در شرایطی که به‌تازگی که از اجرای برنامه فارغ شده بود وقتش را در اختیار ما گذاشت. او از میزبانان وفادار و همراهان همیشگی برنامه «هزارداستان» است که حالا به‌عنوان یکی از چند مجری برنامه «مکث» در ماه مبارک رمضان مهمان خانه‌های مردم شده است.

 

خامنه از مریم نوابی‌نژاد (ایده‌پرداز و طراح هزارداستان و کارگردان مکث) و جواد فرحانی(تهیه‌کننده) به عنوان برنامه‌سازانی یاد می‌کند که همواره ایده‌های قابل تأمل و ارزشمندی در برنامه‌سازی تلویزیونی داشته و دارند.

 

خامنه: برای من هر برنامه‌ای که سوژه اصلی آن مردم باشند و ناگفته‌های زندگی آنها محوریت داشته باشد جذابیت دارد

او دراین‌باره می‌گوید: این دو عزیز برای بالا بردن کیفیت کارشان حساسیت زیادی دارند و کارهایی که پیش از این برنامه در تلویزیون داشته‌اند هیچ‌گاه پرداختی سطحی و موضوعی تکراری نداشته است‌. برنامه‌های  آنان سرشار از ایده‌های ارزشمند و بهره گرفته از خلاقیت است و حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. کار کردن با ایشان را همیشه دوست داشته‌ام.

 

خامنه دلایل تداوم همکاری با این مجموعه برنامه‌ساز را نیز این گونه شرح می‌دهد: زمانی که به گروه هزارداستان پیوستم حاصل آن رضایت بود و زمانی که این همکاری در مکث هم ادامه پیدا کرد این احساس خرسندی ادامه پیدا کرد.

 

او ادامه می‌دهد: این از مزایای کار با یک گروه بسیار حرفه‌ای است! جناب آقای فرحانی به عنوان یک تهیه‌کننده دلسوز و حرفه‌ای، در همه تجربیات مشترک ما خوش درخشیده‌اند. آشنایی با خانم نوابی‌نژاد و ایده‌های نابی که دارند نیز یک شانس بزرگ است. بانویی با طرح‌های فوق‌العاده و خاصی که تا آن زمان نمی‌دانستم که زحمت و همت یافتن چنین سوژه هایی را دوستانی مثل ایشان به‌عهده دارند. خیلی از اوقات مخاطبان و حتی ما که درگیر کار هستیم توجه نداریم که برخی از افرادی که پشت‌صحنه هستند چه نقش تأثیرگذاری در کسب موفقیت یک برنامه تلویزیونی دارند و اگر آنها نباشند بسیاری از این برنامه‌ها اصلاً شکل نخواهد گرفت.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

سوژه‌هایی از دل مردم و برای مردم

 

میزبان برنامه تلویزیون «مکث» پس از یک مکث کوتاه این‌گونه صحبت‌هایش را پی می‌گیرد: دلیل دیگری که همچنان من را به ادامه این همکاری راغب می‌کند این است که شخصاً برای من هر برنامه‌ای که سوژه اصلی آن مردم باشند و ناگفته‌های زندگی آنان در آن برنامه محوریت داشته باشد جذابیت دارد. از نگاه من جذاب‌ترین، دیدنی‌ترین و پربارترین برنامه‌های تلویزیون، برنامه‌هایی هستند که موضوعشان را از خود مردم و مسائل مربوط به آنها وام می‌گیرند. هزارداستان و مکث واجد چنین شرایطی هستند؛ یعنی زمانی که سوژه‌ها را به شما معرفی می‌کنند حتی خود ما هم تحت تأثیر خاص‌بودن شرایط زندگی بعضی آدم ها قرار می‌گیریم.

 

این مجری پیشکسوت در این بین به نکته مهم و قابل‌تأملی هم اشاره می‌کند: یکی از مزایای این دو برنامه که برای من بسیار دلچسب و خواستنی است و احتمالاً برای مخاطبان هم جالب توجه باشد این است که ما به عنوان میزبان تا پیش از این که در استودیو مهمانان را ببینیم، با آنها صحبت نمی‌کنیم. یعنی نهایتاً یک سلام و احوالپرسی ساده و یک معرفی کلی از آنها و بعد دیگر هیچ سؤال و جواب دیگری پیش از برنامه اتفاق نمی‌افتد. این از نظر من فوق‌العاده است و باعث می‌شود که میزبان برنامه در کنار مخاطبان، در مسیر آشنایی با مهمان گام‌به‌گام پیش برود، اوج‌ها و فرودهای زندگی مهمانان و گره‌افکنی‌ها و گره‌گشایی‌ها را با تمام وجود حس کند و از آن لذت ببرد.

 

نوابی‌نژاد:در «مکث» همه داستان‌ها به نوعی با کرونا مرتبط هستند

او با همان لحن آشنا و مهربان خود ادامه می‌دهد: به جز یک آشنایی جزئی و مسیر کلی برنامه، هیچ سناریویی از قبل تعیین نشده. به خوبی به یاد دارم در یکی از برنامه‌ها پیش از ضبط با یکی از مهمانان مشغول صحبت بودم. ایشان مواردی را مطرح می‌کردند که برای خود من جذابیت داشت. خانم نوابی‌نژاد درست در همین لحظه به درستی به من یادآوری کردند که بهتر است کشف کردن‌های بیشتر را برای جلوی دوربین بگذاری!

 

خامنه تأکید می‌کند: برای همین است که هر حالت، هر حس عاطفی و هر احساس و واکنشی که شما به عنوان مخاطب در چارچوب تصویر می‌بینید دقیقاً همان چیزی است که اینجا بین ما و مهمانان جریان پیدا می‌کند. البته خانم نوابی‌نژاد در جایگاه کارگردان از طریق گوشی با ما در ارتباط هستند و اگر ذکر نکته‌ای را لازم بدانند به ما یادآوری می‌کنند اما گفتگوها در مسیر طبیعی خود پیش می‌رود و به همین خاطر روایت‌های مهمانان «مکث» که این روزها بیشتر با محوریت شیوع ویروس کرونا است به جان و دل مخاطب می‌نشیند.

 

پشت صحنه برنامه تلویزیونی مکث

 

با آمدن دو خانم جوان بخش دوم ضبط این قسمت از«مکث» آغاز می‌شود. تصویربرداران پشت دوربین قرار می‌گیرند. در استودیوی اصلی سکوت حاکم است و تنها گفتگوی خامنه و مهمانان به گوش می‌رسد. ضبط برنامه بدون وقفه ادامه دارد و فقط یکی دو بار به خاطر صداهای اضافه و پیش‌بینی‌نشده‌ای که از خارج از فضای رستوران به داخل استودیو می‌آید قطع می‌شود.

 

در این سو، مریم نوابی‌نژاد و منصور نیکخواه چشم به مانیتور دوخته‌اند تا چیزی از قلم نیفتد. خانم کارگردان با میکروفونی که در دست دارد گاهی نکاتی را به آرامی به میزبان برنامه گوشزد می‌کند. او که به واسطه تحقیقات قبلی، بیشتر با مهمانان و داستان زندگی آنان آشناست مسیر گفتگو را به سمتی می‌برد که در آن مهمان برنامه اطلاعات لازم در داستان زندگی خود را بازگو کند. ضبط بخش دوم نیز حدود یک ساعت طول می‌کشد. باپایان  این بخش که به معنای پایان یک روز کاری است، فرصتی دست می‌دهد تا دقایقی با مریم نوابی‌نژاد نیز صحبت کنیم.

 

 ویژگی مهم میزبانان «مکث» از زبان خانم کارگردان

 

نوابی‌نژاد کارگردان «مکث» است. او پیش از این در «هزارداستان» نیز طراح و ایده‌پرداز بود و از مقطعی به بعد کارگردانی را نیز به عهده گرفت. نوابی‌نژاد علاوه بر بر سابقه طولانی در زمینه روزنامه‌نگاری اجتماعی، در برنامه‌هایی همچون «ماه عسل» و «خندوانه» نیز به عنوان ایده‌پرداز و مسئول انتخاب مهمانان فعالیت کرده است. شاید اوج فعالیت وی در تلویزیون پیش از هزاداستان و مکث را بتوان در یافتن سوژه‌ها و مهمانان برنامه پرمخاطب برنامه «ماه عسل» دانست. همکاری نوابی‌نژاد با این برنامه پرطرفدار از سال ۱۳۸۸ آغاز شد و تا سال ۱۳۹۴ ادامه داشت.

 

خامنه: ما به عنوان میزبان برنامه تا پیش از این که در استودیو مهمانان را ببینیم، با آنها صحبت نمی‌کنیم

او در ابتدای صحبت‌هایش با اشاره به استفاده از چند مجری  ثابت در «مکث» گفت: تجربه حدود ۳۰۰ قسمت تولید هزارداستان ما را به این نتیجه رساند که بعضی از این عزیزان  واقعاً درحد یک مجری، مسلط و توانمند هستند. ضمن این که توانایی شنیدن و همراهی با قصه مهمان برنامه را نیز دارند. این ‌که جنس  قصه را درک کنند، موضوع مهمی است. درک خودِ قصه توسط مجری  کار آسانی نیست. مسعود کرامتی و مریم سعادت به واسطه بازی در فیلم‌ها و قصه‌گویی‌ برای کودکان، گیتی خامنه به واسطه اجرای برنامه‌های کودک، رسول نجفیان به خاطر درک درستی که از ادبیات دارد و تسلطش بر ادبیات کلاسیک می‌توانند در «مکث» که بر محور روایت و داستان‌گویی استوار است موثر باشند. سایر میزبانان ما نیز این ویژگی‌ها را به فراخور کارشان دارند.

 

کارگردان «مکث» در ادامه می‌گوید: برای ما تعامل با مهمانی که از جنس مردم عادی است اهمیت زیادی داشت. این قصه‌ها به خاطر تنوع موضوعی، قومیتی، فرهنگی و جغرافیایی میزبانان متفاوتی را هم می‌طلبید.

 

 

 

او با اشاره به این که ضبط برنامه‌های مربوط به ماه مبارک رمضان به پایان رسیده است افزود: خوشبختانه شبکه دو از ادامه این برنامه به صورت هفتگی تا محرم و صفر استقبال کرده است. إن‌شاءالله هر پنجشنبه و جمعه با قصه‌هایی جذاب مهمان خانه‌های مردم خواهیم شد.

 

داستان‌هایی مرتبط با کرونا و آدم‌های اطراف ما

 

خانم کارگردان با اشاره به این که برای دعوت از مهمانان «مکث» موضوع شیوع ویروس کرونا و فرصت‌ها و تهدیدهایی که این وضعیت پیش روی مردم ما گذاشته یک معیار مهم بود افزود: در بین مهمان‌هایی که دعوت کردیم چند نفر به کرونا مبتلا شدند. یعنی قرار بود بیایند، برایشان بلیت هم گرفته بودیم اما مشخص شد که تست کرونای آنها مثبت است و حضورشان لغو شد. در این شرایط سخت برنامه را پیش بردیم. خیلی‌ها هم شرایط خاصی داشتند که نباید از قرنطینه خارج می شدند، اما بسیاری از این عزیزان به ما اعتماد کردند. ما در برنامه شاهد حضور جانباز شیمیایی و اعصاب و روان بودیم و کارگر معدن و کودکی که پیوند عضو بود داشتیم.

 

نوابی‌نژاد: برای ما تعامل میزبان با مهمانای که از جنس مردم عادی هستند اهمیت زیادی دارد

کارگردان «مکث» از جایی که نشسته‌ایم با عوامل برنامه که در حال ترک لوکیشن هستند به گرمی خداحافظی می‌کند و صحبت‌هایش را این‌گونه ادامه می‌دهد: همه این مهمانان که اشاره کردم زیرنظر پزشک و بارعایت کامل جوانب بهداشتی و ضدعفونی محیط مهمان برنامه مکث شدند. مثلاً برای برنامه‌ای که کودک پیوندعضو مهمان ما بود، از صبح محل ضبط را چند مرحله ضدعفونی کردیم. این کودک با ماسک و دستکش در اتومبیل آماده نشسته بود؛ فقط موقع ضبط با پدر و مادرش به استودیو آمد، یک ساعت نشست، صحبت کرد و رفت. ما سال گذشته این ملاحظات را نداشتیم و می‌توانم بگویم با توجه به شرایط فعلی، امسال کارمان واقعاً ۱۰ برابر شده بود.

 

نوابی‌نژاد با تأکید بر این که در مکث همه داستان ها به نوعی با کرونا مرتبط هستند افزود: ما افرادی را در برنامه داشتیم که به دلیل بیماری یا جانبازبودن می‌گفتند ما یک عمر است که قرنطینه هستیم؛ یا این روند ضدعفونی که مردم را کلافه کرده است را شاید روزی چندبار انجام می‌دهیم. هموطنان ناشنوا و نابینایی مهمان ما شدند که شیوع ویروس کرونا مشکلات زیادی برای آنها به وجود آورد. مشکلاتی که اصلاً به چشم ما نمی‌آید، اما برای آنها مهم و تأثیرگذار است.

 

به غروب آفتاب و لحظات افطار نزدیک می‌شویم. به اندک عوامل باقی مانده در لوکیشن خداقوّتی می‌گویم و پس از خداحافظی از آنها از محل ضبط «مکث» خارج می‌شوم. برنامه‌ای برای شنیدن صداهای کمتر شنیده‌شده و روایت داستان‌هایی که اغلب ما به سادگی از کنار آن عبور می‌کنیم و حتی گاهی خودمان را به نشنیدن می‌زنیم.

 

«مکث» برای تأمل است؛ برای فکرکردن به آن‌چه که داریم و نمی‌‌بینیم و آن چیزهایی که نداریم و این نداشتن را مدام به رخ خود و دیگران می‌کشیم. هوا ابری است و باران آرام‌آرام شروع به باریدن کرده. دیگر فرصتی برای مکث باقی نمانده؛ وقت رفتن است!

 

لینک مطلب: http://tv2.ir/News/43644.html